دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای ایران

تهدید حاضرین در راهپیمایی برای فرزاد کمانگر از سوی اداره اطلاعات
به نقل از جمعي از سوسیالیست هاي كامياران جمع کثیری از مردم کامیاران همگام با مادر فرزاد کمانگر به پاس سختي هايي که فرزاد براي آموزش کودکان متحمل شده بود دست به راهپيمايي با شکوهی زدند.
راهپیمایی از منزل شخصی مادر فرزاد به قصد مدرسه محل تدريس سابق فرزاد کمانگر واقع در روستاي ماراب در 10 کيلومتري شهر کامياران آغاز شد که در میان راه نیروهای انتظامی و اطلاعات مانع حرکت شرکت کنندگان شدند و دهها دستگاه تلفن همراه را با متوسل شدن به زور از شرکت کنندگان گرفتند.
لازم به ذکر است حاضران نیز به ناچار به کامیاران بازگشتند اما نیروهای اطلاعات بعد از چند ساعت با تماسهای مکرر به منزل تعدادی از شرکت کنندگان آنان را تهدید به بازداشت و حکم های سنگین کرده اند.
چنان چه هر کدام از شرکت کنندگان بازداشت و شکنجه شوند مسئولیت آن با اداره اطلاعات و نیروهای انتظامی است.

به نقل از جمعي از سوسیالیست هاي كامياران (www.socialist-k.blogfa.com)

 کارگران ایران تایر پس از مرخصی اجباری تجمع اعتراضی

مشكل كارخانه‌هاي يزدي همچنان ادامه دارد

به گزارش دسترنج، محمد جعفري از فعالان کارگري استان يزد گفت: اين کميته در آستانه روز کارگر به دستور استاندار يزد براي بررسي مشکلات کارگران واحدهاي بحران زده استان تشکيل شده بود.
وي يادآور شد: قرار بود اين کميته مشکلات کارگران کارخانجات بحران زده‌اي چون کرد بافت يزد را درمدت 45 روز بررسي کرده و براي آن راه‌حل مناسبي پيدا کند.
به گفته جعفري، اعضاي اين کميته در سه ماه گذشته تنها براي بررسي مشکلات به کارخانه‌هاي بحران‌زده که تعداد 20 تا 30 واحد توليدي است، مراجعه کرده‌اند اما هنوز راه کاري براي حل مشکلات کارگران مطرح نشده است.

و چقدر کارگرها و واحد های صنعتی برای این کمیته ی کاوشگر مشکل النا ضد کارگر مهمند؟!

اعدام يعقوب مهرنهاد ، روزنامه نگار و فعال مدني بلوچ

بنابر گزارشات دريافتي ، يعقوب مهرنهاد ، روزنامه نگار و دبير انجمن "جوانان صداي عدالت" سحرگاه روزجاري در زندان مرکزي زاهدان اعدام گرديد ، مهرنهاد که در ارديبهشت ماه سال 1386 بازداشت و پروسه اي پر ابهام قضايي را طي نموده بود نهايتاً در 22 بهمن سال گذشته حکم اعدام خود را از دادگاه انقلاب زاهدان دريافت نمود . وي به عنوان يک فعال مدني و روزنامه نگار که داراي سابقه متعدد و مطالب مندرجي در روزنامه هاي مختلف محلي و کشوري مي باشد همچنين دبير "انجمن جوانان صداي عدالت" بود که بعنوان نهادي مدني، مستقل و مردمي با اخذ اعتبارنامه از سازمان ملي جوانان از سال 1381 فعاليت خود را آغاز کرد. اين انجمن که از دانشجويان و جوانان سيستان و بلوچستان تشکيل گرديده بود، در جهت ارتقا سطح آموزشي و فرهنگي مردم استان و کمک به مردم محروم و فقير تلاش مي نمود.
عليرغم اينکه حکومت ايران رتبه دوم از لحاظ آماري و رتبه اول به لحاظ درصد اعدام به تناسب جمعيت در جهان را دارا مي باشد ، اما اعدام يعقوب مهرنهاد به عنوان روزنامه نگار و فعال مدني که پيش از اين سازمان عفو بين الملل و تشکلات متعدد فعال در زمينه حقوق بشر درخواست توقف حکم نامبرده را نموده بوده اند ، بالاخص با توجه به سير  قضايي مبهم پرونده وي و همچنين مدعيات نامبرده مبني بر تحت شکنجه قرار گرفتن در زمان بازداشت مطمئناً فصل الخطاب و پيام مرگ آفريني براي ساير فعالان مدني بالاخص محکومين به اعدام چون هيوا بوتيمار، عدنان حسن پور، فرزاد کمانگر و انورحسين پناهي خواهد بود.

اجرای حکم شلاق در ملاءعام به علت اعتراض مردم نیمه‌کاره ماند 

جوان ۱۱ روز قبل به اتهام سرقت پسته دستگیر و از سوی دادگاه عمومی شهر انار به ۷۰ ضربه شلاق در ملاءعام و ۹ ماه حبس محکوم شدند. حکم شلاق آنها در ملاءعام عصر روز جمعه در شهر انار استان کرمان به اجرا درآمد و با اعتراض مردم روبه‌رو شد.پس از پایان زدن ۷۰ ضربه شلاق به رضا، نوبت به اجرای حکم در مورد ایمان رسید که ناگهان مادر وی که در بین حاضران بود، خود را روی تخت انداخت و از مسوول اجرای حکم خواست که وی شلاق بخورد اما مجری حکم اقدام به اجرای حکم ایمان کرد. در ادامه مادر محکوم در محل شیون کرد که با اعتراض‌های مردم و درخواست آنها برای توقف اجرای حکم و تشنج در محل، اجرای حکم نیمه‌کاره ماند 

بیانیه دانشجویان سوسیالیست پیرامون وضعیت محمود صالحی

نام محمود صالحی در چند سال اخیر به کانون و محل تقاطع  مسایل متعددی بدل گشته است و همین او را به یک نماد و پرچم در جنبش کارگری و عرصه سیاست در  ایران بدل نموده است . محمود صالحی به عنوان یک فعال چپ جنبش کارگری برای نخستین بار در سال 1374 به زندان افتاد . در سالهای 79-1378 دو ماه و نیم را در زندان به سر برد .  در پاییز 1379 مدت 8 ماه زندانی بود . در سال 1383 و در آستانه برگزاری مراسم اول ماه مه بار دیگر به مدت دو هفته باز داشت گردید  و هم اکنون نیز چندین ماه است که دربدترین شرایط و با تنی رنجور در زندانهای جمهوری اسلامی به سر می برد . در این میان برگزاری مراسم اول ماه مه ( روز جهانی کارگر ) سال 1383 در سقز توسط فعالین پیشرو کارگری این شهر و در راس آنها محمود صالحی را می توان بمثابه نقطه عطفی در تاریخ جنبش کارگری در ایران محسوب داشت . با دستگیری این پیشروان کارگری در آستانه برگزاری مراسم اول ماه مه واقعه بزرگ تاریخی ای در جنبش کارگری ایران به وقوع پیوست که نتایج دیرپایی برای جنبش کارگری در ایران داشت و موقعیت این جنبش و همچنین تناسب قوای گرایشهای درون آن را برای مدتی طولانی تغییر داد . دیدار محمود صالحی در 29 آوریل همان سال  با نماینده هیات  " کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری  "  در تهران و در محاصره نیروهای امنیتی و همچنین یورش نیروهای رژیم به کارگران سقز قبل از آغاز مراسم و دستگیری 50 نفر و زندانی کردن 7 نفر باعث شد تا تلاش و نقشه نهاد ارتجاعی وابسته به حاکمیت موسوم  به " خانه کارگر " در جهت پذیرفته شدن به عنوان عضو در این کنفدراسیون و  به رسمیت شناخته شدن توسط آی . ال . او ( سازمان بین المللی کار ) از این طریق بمثابه تشکل نماینده کارگران در ایران با شکست مواجه شود . به علاوه گرایش چپ جنبش کارگری با وقایع اول ماه مه سقز توانست موانع عمده ای علیه سیاستهای جنبش اصلاحات و دوم خرداد در جنبش کارگری و نیز گرایش رفرمیستی و راست این جنبش ( بمثابه متحد استراتژیک جریان دوم خرداد ) در جهت ایجاد تشکل کارگری در چارچوب توافق نامه سازمان جهانی و وزارت کار به وجود آورد . شخصیتهای جریان چپ جنبش کارگری به ویژه محمود صالحی از خلال تلاشها و مبارزاتشان در جهت برگزاری مراسم مستقل اول ماه مه توانستند به شخصیتهایی با شهرت جهانی بدل گردند و حمایت  و همدلی تشکلها و نهادهای کارگری در سطح بین المللی و طبقه کارگر جهانی را به تلاشهای جنبش کارگری در ایران جلب نمایند . به علاوه گرایش چپ جنبش کارگری که اکنون به واسطه تحولات این سالها یکسره با نام و فعالیتها و مبارزات محمود صالحی تداعی می شود ، علاوه بر صف بندی در مقابل گرایش رفرمیستی در این جنبش که فعالیت خود را بر مبنای همکاری و سازش کار و سرمایه پی ریزی کرده بود ، توانست درک صنفی ، قشری و غیر سیاسی  از " کارگر " را دگرگون سازد و چهره ای اجتماعی و فعال و دخالتگر را از خود ارائه دهد : حمایت محمود صالحی از مبارزات بخشهای دیگر طبقه کارگر در ایران و سخنرانی درتجمعات آنها ، ارسال پیام برای زنان مبارز به مناسبات 8 مارس ( روز جهانی زن ) و همچنین دانشجویان چپ و سوسیالیست توسط محمود صالحی و همین به راه افتادن موج تحرکات حول موضوعات مربوط به طبقه کارگر و ایجاد کمپینها و کمیته های حمایت از محمود صالحی و سایر فعالین و مبارزات و اعتصابات در بخشهای مختلف طبقه کارگر و جامعه و ...  در امتداد چنین درک و تصویری شکل می گیرد . علاوه بر اینها ، آنچه در شهر  سقز ( بمثابه یکی از شهرهای منطقه کردستان ایران ) به واسطه حضور محمود صالحی و سایر فعالین پیشرو کارگری گذشت و به برگی از تاریخ پر افتخار جنبش کارگری ایران و سنتی نیرومند در این جنبش بدل شد ، جنبش کارگری در کردستان را به حلقه نیرومند جنبش کارگری در ایران و بستری برای تربیت رهبران و سازمان دهندگان سازش ناپذیر چپ در این جنبش تبدیل کرد تا حدی که حافظین منافع سرمایه به تشکیل جوخه های ترور  ضد  کارگری در این منطقه متوسل گردیدند و فعال کارگری  مجید حمیدی را در بیست و ششم مهر  سال گذشته در خیابانهای سنندج به گلوله بستند تا جنبش کارگری و کلیت جامعه را از حضور این رهبران محروم کنند . همین وزنه سنگین جنبش کارگری در کردستان ، قادر است حرکت در جهت رفع ستم ملی در این منطقه را به جای اتکا بر راهبردهای ناسیونالیستی و نقشه های امپریالیستی در خاورمیانه ، با مبارزات پیشرو  و سراسری جنبشهای اجتماعی در ایران حول جنبش کارگری پیوند زند .

محمود صالحی و کارگران سقز در سال 1383 کوشیدند حکم جهانی طبقه کارگر در مورد اول ماه مه را در خیابانهای شهر محقق کنند. روند رو به پیش جنبش کارگری ایران از همان روز آغاز شده و ادامه دارد و باعث ایجاد فضایی برای رشد قطب چپ و سوسیالیستی در جنبشهای اجتماعی دیگر از جمله جنبش دانشجویی گشته است . همین پیشروی ، حتی جریاناتی را که تحت تاثیر دوران رونق اصلاحات حکومتی در ایران و تحت عنوان " کمونیسم " و " کارگر  " چشم امید  به جریانات دیگر غیر از طبقه کارگر بسته بودند و نوعی رادیکالیسم ماورا طبقاتی و غیر کارگری را پایه فعالیت خود قرار داده و به جناح میلیتانت اپوزیسیون مدرنیست و سکولار ایران بدل شده بودند را نیز به حاشیه راند .

ما به عنوان دانشجویان سوسیالیست در جهت نمایندگی افق و  سیاست پرولتری در جنبش دانشجویی و فرارویاندن این جنبش به جنبشی ضد کاپیتالیستی و متحد استراتژیک طبقه کارگر  می کوشیم . ما تلاش می کنیم تا سیمای محمود صالحی و محمود صالحی های دیگر بمثابه معماران حقیقی و فروتن جامعه ای آزاد و برابر ، مبارزینی از تبار کمونارهای پاریس و کارگران بلشویک ،  به جای تمثال خاتمی ها و شریعتی ها و اکبر گنجی ها و عبدالکریم سروش ها و بازرگانها و مصدقها و سحابی ها بر دیهیم جنبش دانشجویی نقش بندد . در مرحله کنونی و در ادامه روندی که آغاز شده است  جنبش کارگری نیازمند سلاح اصلی خود ، نیروی منسجم و یکپارچه خود  و تشکلهای توده ای و طبقاتی خود در سطح سراسری است که به اعتقاد ما کلید اصلی پیشبرد و تحقق  مطالبات دموکراتیک در سطح جامعه و جنبشهای اجتماعی نیز هست . در این مسیر پرپیچ و خم و طولانی ما پیش از هر چیز به حضور و سلامت فیزیکی رفیق محمود و رفقایی مانند او نیاز داریم . اکنون بیش از هشت ماه از زندانی شدن محمود صالحی می گذرد . فشار زندان باعث وخامت جسمانی شدید محمود شده است . او علاوه بر نارسایی کلیه از مشکل قلبی که از نتایج مستقیم زندان است نیز رنج می برد . محمود صالحی با پایان یافتن دوران محکومیتش قرار بود در چهارم فروردین ماه امسال از زندان آزاد گردد  اما مسئولان قضایی و نهادهای امنیتی با پرونده سازی از آزادی وی جلوگیری کرده اند و  به بهانه هایی  نظیر صدور بیانیه توسط محمود صالحی در حمایت  از دانشجویان چپ ، برای او مجددا قرار بازداشت صادر نموده اند . محمود صالحی نیز در اعتراض به این اقدام اقدام به اعتصاب خشک کرده و قصد دارد تا دریافت حکم آزادی خویش به این اعتصاب ادامه دهد . ما هم صدا و هم گام  با رفقایمان در  " شورای همکاری تشکلها و فعالین کارگری " اعتراض خود را به تصمیم مسئولین قضایی اعلام کرده و خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط محمود صالحی می باشیم و ضمن آنکه مسئولیت هرگونه آسیب احتمالی بر این فعال و رهبر کارگری را متوجه حکومت و نهادهای قضایی و امنیتی آن می دانیم ، از رفیق محمود تقاضا می کنیم به خاطر حفظ سلامت خویش از اعتصاب غذا دست بکشد . ما مسیر پر پیچ و خم و دشواری پیش رو داریم و در این مسیر به حضور ، فعالیت ، مبارزه و رهبری محمود صالحی احتیاج مبرم هست . تاریخ معاصر ایران کوله باری از مسایل بغایت دشوار بر دوش طبقه کارگر نهاده است . شاید طبقه کارگر در زیر بار این مبارزه مانند پیکر محمود صالحی خرد و مجروح شود اما اگر نمی تواند از این رویارویی دست بکشد چون در این صورت طبقه اش متلاشی می شود و همه کشور به مغاک بربریت سقوط می کند .  

بیانیه دانشجویان سوسیالیست دانشکده فنی باهنر شیراز

به مناسبت 16 اذر 1386

خبرهای موجود حاکی از ان است که حاکمان سرمایه به دستگیری دانشجویان چپ و سوسیالیست ادامه داده و خواهان سرکوب جنبش های اجتماعی موجودهستند. جنبش  دانشجویی نمونه بارز ان میباشد که چندین سال است از زیر هژمونی جریانات لیبرال و نهادهای حکومتی بیرون امده و در صدد به پیش بردن مبارزه سوسالیستی و همبستگی و اتحاد خود با سایر جنبشهای اجتماعی (جنبش کارگری و جنبش رهای زنان) را سر داده اند و عملا بسوی پایان دادن به این وضع و شرایط موجود را در دستور کار خود قرار داده اند . دانشجویان دانشگاهها با شعارهای رادیکال خود نظم موجود را به نقد کشیده و خواهان پایان دادن به ان هستند و نمونه ان ۱۶ اذر۱۳۸۵  ( ازادی برابری،زندانیان سیاسی ازاد باید گردد،ازادی دانشجویان در زندان،و...) میباشد.جریان سوسیالیستی از همه لحاظ جریانات لیبرالی و راست درون جنبشها را به نقد کشیده و ماهیت واقعی انها را افشا میکنند.و این جنبشها عملا به دو قطب اصلی در جامعه (سوسیالیسم ،سرمایداری ) تبدیل شده است.

 امسال هم سران حکومت برای جلوگیری از مبارزه این جنبش دست به سرکوب و دستگیری دانشجویان چپ وسوسیالیست زده که مبادا دوباره  همبستگی و توان خود را به حاکمان سرمایه نشان بدهند . ولی غافل از ان که دانشجویان ساکت نخواهند نشست و عملکرد حکومت را محکوم و مبارزه پرشور خود را ادامه خواهیم داد و تا رسیدن به هدفمان که همان  ازدی و برابری واقعی که همه انسانها بتوانند زندگی انسانی را به  سر ببرند نخواهیم نشست و مبارزه خود را ادامه خواهیم داد. همانطور که میدانیم  قبل از 11شهریور (1 مه روز جهانی کارگر) محمود صالحی را دستگیر و به زندان سنندج بردند (که تاکنون نیز در زندان به سر میبرد) که شاید بتوانند جلو مراسم اول ماه مه را بگیرند. اما" 1مه " را کارگرن زنان و جوانان پرشورتر از هر سال مراسم خود را برگزار کردند  و خواسته و مطالبات خود را به شیوای رادیکال بیان کرده  که یکی از انها ازادی محمود صالحی بود. سران حکومتی فضای جامعه را جنگی تا تحت این شرایط  جنبشهای اجتماعی را سرکوب کنند و موجودیت خود را کمی بیشتر تثبیت و ادامه دهد. در ان سوی دیگر جریانات لیبرال (با همه گرایشاتش) از این فضا به عنوان مقابله با جنگ و دفاع از اشتی و صلح د رصدد به بیراهه بردن مبارزه رادیکال جنبشهای حاضر در صحنه مبارزه و به سر کار امدن و نیرو گرفتن دوباره خود هستند و ما این جریانات را علیه این جنبشهای رادیکالمیدانیم و خواستار افشا و ماهیت انها هستیم  و این جریانات تنها و تنها برای دوباره سرکار امدن و حاکم شدن بر جامعه و برقراری استبداد دوباره خود هستند .

پس ما در برابر سرکوب و دستگیری رفقای خود ساکت نخواهیم نشست و این عملکرد غیر انسانی و جنایتکارانه را محکوم و خواهان ازادی هرچه زودتر رفقای خود و رفقای دیگر در بند و همه زندانیان سیاسی که فقط به خاطر مبارزه برای حقوق خود به زندان افتاده اند را خواستاریم . و ۱۶ اذر را باشکوهتر از هر سالی برگزار و خواست و مطالبات خود را بیان و خواستار تحقق ان خواهیم بود.

۱-دانشگاه پادگان نیست ،محکوم کردن دستگیری دانشجویان دستگیر شده وخواهان ازادی هر چه سریعتر دانشجویان زندانی

۲-لغو و پایان دادن به سرکوب جنبشهای اجتماعی

۳-پایان دادن به فضای جنگی در میان مردم و محکوم کردن دخالت خارجی و پایان دادن به استبداد داخلی  و با شعار نه به جنگ و خفقان به میدان میاییم.

۴-جنبش دانشجویی متحد جنبش کارگری و جنبش رهای زنان و خواستار ازادی سریع فعالین کارگری(محمود صالحی و منصور اسانلو  ابراهیم مددی و....فعالین جنبش رهای زنان)هستیم .

۵- تشکل مستقل کارگری و دانشجوی و زنان خواست همه ماست.

6-اتحاد جنبشهای رادیکال اجتماعی با طبقه کارگر حول یک الترناتیو سوسیالیستی و انسانی که در ان هر کس به اندازه توان و به هر کس به میزان نیاز از تولیدات اجتماعی  بهرمند شوند .

زنده باد ازادی و برابری

زنده باد سوسیالیسم

دانشجویان سوسیالیست دانشکده فنی باهنر شیراز

12.9.1386